INTERVIEW / Marc Prevot

 

In deze en de volgende nieuwsbrieven, een serie korte gesprekjes en memo’s met mensen uit Romain’s werk en leven. Vandaag aan het woord, Marc Prevot. Marc is initiator van de ArtCodec Foundation en uitvoerend producent bij ArtCodec, een post-productie studio in Amsterdam. 

Zijn werk omvat voornamelijk het maken van kleurcorrecties en productie van groot formaat pigment prints voor kunst-fotografen en collectioneurs. Daarnaast is Marc veelvuldig betrokken bij het maken van boeken voor musea.

Een heel aparte eerste ontmoeting “, start Marc Prevot het gesprek. In het voorjaar 2009, ik werkte destijds bij Kleurgamma en was in die periode echt één van de laatste Mohikanen van de grote fotolaboratoria.  Midden in een verbouwing van de werkvloer stond ik daar voor de eerste keer met Romain te praten en al snel waren we aan het debatteren over de voor-en nadelen van analoge fotografie versus digitale fotografie.

Romain benaderde me met de vraag om zijn digitale retouche en kleurcorrecties te doen, op voorwaarde dat mijn benadering 'old school' zou zijn. MAAR, zo vervolgde hij ;  als nieuwe technieken echt beter resultaat geven, trek ze dan vooral uit de kast, geen sentimenteel gedoe over dat vroeger alles beter was... 

En juist die voorwaarde - zo bleek later-  was ook zeer analoog aan wie Romain juist was ; niet alleen als beeldmaker en toegewijd muziekliefhebber maar ook als mens - in essentie heel klassiek maar met een zeer moderne inslag. 

Geïnteresseerd in alles. We spraken over van alles, en dat varieerde echt van de wiskundige Stelling van Fermat tot digitale Audio kwaliteit en dan door naar bit-diepte en color-space in de fotografie, meer mijn terrein.  Wat me gaandeweg steeds een beetje verbaasde was, dat naast een grondig fundament van kennis en vooral passie voor de oude schone kunsten, hij totaal geen afkeer van ultramoderne technieken had, iets wat je misschien gezien zijn opleiding en achtergrond wel zou verwachten. 

Zijn interesse in die ultramoderne dingen was echt  -  absoluut niets was uit beleefdheid geveinsd.

Dat was ook wel een beetje nieuw voor me ; een klant waarvoor je niet alleen 'je kunstje doet', maar waar je de kunst achter het kunstje vol vuur mee kan bespreken.  Romain was iemand die eigenlijk gewoon altijd van je probeerde leren, altijd leer-en nieuwsgierig bleef. 

Mijn rol als post-producer..   In onze samenwerking gaf Romain me vrijwel zonder uitzondering de vrije hand. Stond helemaal open voor mijn benadering, ook als het technisch wel eens wat ver van zijn bed stond. Hij bleef gewoon goed kijken naar de beelden zelf en ik hield de techniek zo transparant mogelijk voor hem. Zijn gedegen kennis van film, toon-schaal en licht was voor mij een feest. Ik gebruik vaak digitale trucs die heel modern lijken maar eigenlijk juist teruggrijpen op wat je in 1970 al in de  donkere kamer kon doen. Bijvoorbeeld het maken van digitale densiteit-maskers. Vroeger was dat ‘hannesen' met contactfilm, nu doe je het digitaal. 

En juist die achtergrond van kennis die Romain mee heeft genomen uit zijn fotografie opleiding in Londen, maakte het voor ons heel gemakkelijk om te praten en te werken. Aan een half woord genoeg zal ik maar zeggen.

En toen Italie ...  

We weten allemaal dat Romain zo ongeveer een decennium bezig was met zijn Italië plannen. Nadat Romain uiteindelijk ook echt verhuisde ontstond er een heel nieuwe situatie maar bleven we samenwerken.  Alhoewel we via remote desktop elkaars computer konden delen was er toch steeds ook de hartelijke uitnodiging om het werk in zijn nieuwe studio in Toscane te komen doen. Door de grote afstand en vooral ook mijn drukke praktijk bleek het  toch soms lastig om efficiënt samen te werken. Fotografie en post-productie is tegenwoordig echt een tandem en je kan dan niet steeds naar Nederland blijven kijken omdat daar je favoriete retoucheur woont. Wat natuurlijk ergens wel een ultiem compliment was ! En dus kwam er een nieuwe intentie : Ik zou niet alleen voor Romain de retouche en kleurcorrecties blijven doen maar we zouden speciaal voor hem een soort workshop ontwikkelen waarmee Romain dit werk op beter niveau kon doen en zodoende zijn eigen tijd beter kon indelen. 

Later, in 2014 kwam daar het verzoek uit voort dat ik Romain een complete training zou gaan geven zodat hij zelf alle high-end kleurcorrecties zou kunnen doen.

En dan echt by-the-book hè ….  Hij benadrukte vaak : " Marc, alles moet kloppen ! " 

Het heeft niet zo mogen zijn. Zoals we nu weten verloor Romain in 2014 zijn gezondheid en in het najaar van 2014 was daar zijn overlijden. Maar zelfs in een latere fase van zijn ziekbed bereikte me nog een e-mail waarin hij - zeer zoals hij was- sprak over wat nog allemaal zou moeten komen in de volgende kwartalen.

Of ik iets kan vertellen over zijn fotografie ?

Jazeker ! Zijn beelden voelen vaak aan als een snapshot maar zijn zeer professioneel gemaakt. Het ziet er op het eerste gezicht soms simpel uit. Maar reken er maar op dat er fundamentele  kennis over licht en vorm aan ten grondslag ligt.  Zijn beelden zijn daardoor heel klassiek maar hebben een vrij gevoel. Er is eigenlijk altijd een doordachte dosering tussen het tegenlicht en invul-licht, Romain's stokpaardjes. 

De composities zijn strak en communiceren heel helder. Soms zijn ze speels zoals hijzelf was, maar niet altijd. Wel lijken ze altijd met speels gemak te zijn gemaakt. Neem zo’n klassieke foto uit een van die vele cd album covers die hij maakte.

 Stanley Hoogland press-release

Stanley Hoogland press-release

Vele cd albums en publiciteits foto's voor de musici. Het ziet er simpel uit. Vier mensen tegen een zwarte achtergrond met hun instrument. Maar realiseer je dan wel dat elk licht-lijntje waarmee de persoon wordt afgetekend tegen die zwarte achtergrond is gemoduleerd door een hele batterij aan flitslicht. Vele van die beelden zijn stammen uit de pre digitale tijd.  Toen moest alles in 1x goed zijn, geen computer trucjes beschikbaar.. Het ziet er heel simplex uit, maar er is more than meets the eye.

En nu na Romain's overlijden is je rol als retoucheur ook uitgespeeld natuurlijk.

Deels. Geen nieuwe projecten meer natuurlijk, en dat is erg jammer, want er waren ruime plannen. Maar we zijn nu ook bezig met een project waar hopelijk meer uit gaat voortkomen dan alleen zijn fotografie. Ik help degenen die zijn legaat beheren momenteel bij het opzetten van de stichting "Romain d'Ansembourg Foundation".

Eén van de dingen die we gaan doen is het ontsluiten van een deel van Romain's foto-archief. Na selectie zal er aantal beelden zijn die als editie-print kan worden aangekocht en het plan is om -naast het beschikbaar stellen van één van zijn unieke Erard piano’s voor musici - talentvolle musici anderszins te ondersteunen met de opbrengsten uit de foto-kunst.  

Mensen die geïnteresseerd zijn in zijn Artwork archief,  houd ik binnenkort op de hoogte via de weblog van de site. Ik hoorde dat jullie dit interview opnemen in de januari nieuwsbrief en daarin zal ook het eerste beeld bekend worden gemaakt dat beschikbaar komt en besteld kan worden. Het is één van de eerste beelden die ik samen met hem heb geprint, dus wat mij betreft extra bijzonder natuurlijk. Het is ook gewoon een heel mooi beeld waarin veel samenkomt van wat voor Romain belangrijk was: zijn liefde voor Italië en de fotografie.

Ik kan iedereen aanraden om dit project te volgen cq te ondersteunen. Het biedt de mogelijkheid om voor een gering bedrag een echte editie print aan te schaffen waarmee je dan ook nog de stichting steunt. Stiekem zou Romain dit wel een 'no-brainer' vinden.

 

 Marc Prevot

Marc Prevot